وضعیت محیط خیرخواهی در ایران | پوراندخت بنیادی

 فضای نیکوکاری در ایران را از جهات مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی چگونه ارزیابی می‌کنید؟

به نظر من فرهنگ ایران به دلیل اینکه با آموزه‌­های دینی و اخلاقی عجین شده و به خاطر اعتقاداتی که مردم آن دارند، برای تأسیس مؤسسات خیریه بسیار مساعد است. در واقع این فرهنگ می‌­تواند منجر به بازتولید چیزی به نام سرمایه‌­ی اجتماعی شود و صورت‌­های مختلف و متنوعی از خدمات عام­‌المنفعه را شکل دهد. فضای نیکوکاری از این جهت وضعیت مطلوبی دارد. من معتقدم خلأ مهم در برنامه‌های اقتصادی و اجتماعی، سطح آگاهی مردم است. اگر می‌خواهیم در این حوزه­‌ها بهبود پیدا کنیم، ابتدا مردم باید نسبت به فضای جامعه و مسائل آن آگاهی و اطلاعات دقیق­‌تر و شفاف‌­تری داشته باشند؛ اینکه چه آسیب‌هایی وجود دارد، خلأها کجاست و چه راهکارهایی می­‌توان داشت.

پس در درجه­‌ی اول آگاهی ما نسبت به شرایط باید ارتقاء پیدا کند تا بتوانیم چاره‌­جویی کنیم. به­‌طور مثال ما در کانون خیریه­، خودآگاهی و شناخت را اولین اولویتمان نسبت به افراد سندرم داون قرار می‌­دهیم؛ چراکه بسیاری از خانواده‌­ها در ابتدا آگاهی درستی نسبت به شرایط فرزند خود ندارند و ممکن است درست عمل نکنند. ما در ابتدا با آگاهی‌بخشی به ‌مرور بستر را برای ارتقاء و توان‌بخشی جسمی، حرکتی و ذهنی آنان فراهم می­‌کنیم. درنهایت مناسبات حکومتی هم مؤثر هستند؛ برنامه‌­های اقتصادی و اجتماعی باید با مناسبات حکومتی در هماهنگی قرار بگیرد.

عوامل تأثیرگذار بر فضای خیر ایران در پنج سال گذشته | پوراندخت بنیادی

به ­نظر شما در پنج سال گذشته چه رویدادها و اتفاقاتی بر فضای کار خیر تأثیر گذاشته‌­اند؟

نکته‌­­ی اول این است که کار خیر در چند سال گذشته شکل­‌های مدرن­‌تری به خود گرفته و سهولت بیشتری یافته است. دوم اینکه فرایند آگاه‌سازی تا حدودی مؤثر بوده است؛ به‌­طور مثال مردم تقریباً اطلاعات زیادی پیرامون خیریه‌­ها و نوع فعالیت‌­های آنان کسب کرده­‌اند. سومین مورد نیز ارائه‌­ی گزارش‌­های درست است؛ اینکه خیریه‌­های زیادی گزارش مدون و منظمی از فعالیت‌­ها و اقدامات خود منتشر کرده‌اند و به شفاف­‌سازی این حوزه کمک زیادی کرده‌اند. همچنین سهولت در روش ارائه‌­ی کمک از اهمیت بالایی برخوردار است؛ به­‌طور مثال موردهای بسیاری بوده که افراد خیر، مایل بودند کمکشان به یک گروه سنی مشخص یا گروهی خاص اختصاص داده شود. این موارد بر حسب علاقه­‌مندی و اهداف کمک‌­کنندگان متفاوت است و احساس می‌­کنم باید در کنار آگاهی‌­بخشیدن به این علایق نیز توجه کرده و به بهبود این فضا کمک کنیم.

فضای خیرخواهی کشور در پنج سال آینده | پوراندخت بنیادی

چشم‌­انداز پنج سال آینده‌ی حوزه‌­­ی نیکوکاری در جامعه­‌ی ایران را چگونه می‌­بینید؟

به‌­طور کلی فضا را مطلوب می­‌بینیم و نسبت به آینده خوشبین هستم. یکی از مهم‌ترین دلایل آن نیز این است که امروزه شرکت­‌های مختلف و عام‌­المنفعه‌­ای شکل گرفته‌­اند که به خیریه‌­ها برای گرفتن داوطلب کمک می‌­کنند. نکته‌ی دیگر اینکه تکنولوژی‌­های جدید و فناوری اطلاعات باعث می‌­شود فرایند انجام امور خیر بیش از پیش تسهیل شود و شکل‌­های مدرن‌­تری به خود بگیرد. به عقیده‌­ی من مجموع این عوامل به پویایی این فضا منجر خواهد شد.

راهکارهای عملیاتی برای بهبود فضای خیرخواهی | پوراندخت بنیادی

اگر بخواهید در جایگاه یک سیاستمدار اقداماتی برای بهبود شرایط نیکوکاری در جامعه انجام دهید، چه نکاتی را لحاظ می‌­کنید؟

دو نکته به نظر من قابل توجه است. یکی از مشکلات و معضلات از نظر من جزیره‌ای بودن فعالیت‌­های خیر در جامعه‌ی ماست. برای مثال یک بنیادی در زمینه‌­ی تهیه‌­­ی جهیزیه فعالیت می‌کند، دیگری کودک کار، یکی دیگر هم زنان بدسرپرست و هیچ‌کدام این­ها هماهنگی خاصی با یکدیگر ندارند؛ در صورتی که باید در راستای همدیگر فعالیت کنند. در این صورت است که نظام­‌مند و قانون‌­مند می­‌شوند. نکته‌­ی دوم هم تمرکز کمک­‌هاست. معمولاً در رابطه با یک حوزه­‌ی خاص -مثلاً سالمندان- کمک‌­های زیادی صورت می‌­گیرد اما حوزه‌­ی دیگری مغفول و ناشناخته باقی می­‌ماند و از کمک‌­ها محروم می‌شود. اگر یکپارچگی و هماهنگی بین سازمان‌­ها شکل بگیرد علاوه­ بر اینکه مشکل جزیره‌ای بودن حل خواهد شد، تمرکز کمک‌­ها نیز تا حدودی بهبود می­‌یابد و توزیع بهتری محقق خواهد شد.